Het Bourgondisch complot

Het Bourgondisch Complot was een televisieprogramma dat in 2005 op de Vlaamse zender Canvas werd uitgezonden. In het programma voer presentator en fotograaf Michiel Hendryckx met een omgebouwde vrachtboot, de Maria van Dam, vanuit Gent naar Bourgondië. Eindpunt van de reis was Mâcon. Het reisprogramma had 10 afleveringen en werd uitgezonden op vrijdagavond.Het programma was geïnspireerd op de historische band tussen Vlaanderen en Bourgondië. In elke aflevering ontving Hendryckx een of meerdere gasten aan boord, die een stuk met hem mee voeren en onderweg met hem bezienswaardigheden of historische plekken bezochten. Dit programma wordt nu heruitgezonden, op zondagavond, ditmaal op de meer populaire zender Eén.En ik wil er geen aflevering van missen. Mooie beelden, originele camerastandpunten, geweldige fotos, goede bewerkingen van fotos. Ik zie graag fotos van Michiel Hendryckx, ze hebben altijd een leuke invalshoek. En de mens heeft ook iets te vertellen. In zijn eigen spontane stijl, met zijn eigen filosofische visie.Ik geniet van elke episode en leer telkens iets bij. Het gevaar van zulke programmas is dat het gauw elitair kan worden. Want ja, het werd aanvankelijk uitgezonden op Canvas, bij uitstek de zender voor de politiek-correcte-culturele-meerwaardezoeker. De afleveringen zijn niet belerend, geen opgeheven wijsvingertje, geen gegesticuleer zoals bij die pipos van Vlaanderen Vakantieland. Alles is goed gedoseerd.Bescheidenheid siert een mens en dat moet ook als men met een binnenschip (op een trage manier) de oude kanalen afvaart. Als men zich onderschikt aan de natuur. Kanalen: het 19de-eeuwse transportmiddel op grote afstand. Ondernemingen kregen opeens de mogelijkheid hun afzetmarkt te vergroten. Nadien kwamen de spoorwegen. Ik ben opgegroeid aan een kanaal. Een oude droom leeft weer op. Langs kanalen en waterlopen zwerven, het fototoestel in aanslag. Het Bourgondisch Complot: ideaal om het weekend af te sluiten, knus in de zetel, pyamaatje aan, een lekker drankje in de hand. Een echte verademing als ik weer ergens op een terrasje een hoop materialistische stoefers en blazers heb bezig gehoord. Mij zachtjes laten wegvoeren op de tonen van de begeleidende muziek, de soundtrack van de uitstekende Franse film Chocolat (muziek van Rachel Portman). Terwijl Vlaanderen Michiel Hendryckx in herhaling bekijkt op tv, zal de man zelf weer door Europa dwalen, drie maanden lang in zn eentje in een blauwe Mazda. Het is zeker dat hij fotos zal nemen op zijn reis. Voor het Antwerpse Fotomuseum maak hij een tentoonstelling over Dolen, en zo zal het boek ook heten. Toevallig heet mijn weblog De dolende toeschouwer, een zielsverwant. Ik ben erg benieuwd naar het resultaat. Straatfotografie - iets wat eigenlijk niemand meer doet. Naar het grote voorbeeld van Michiel: Henri Cartier-Bresson.In Humo vertelt Michiel Hendryckx:Ik hoop dat er een publiek voor is. Want ik subsidieer heel dat project zélf, en dat is zeer duur. Ik moet er dikwijls om lachen. In Vlaanderen is er heel veel geld voor theater - voorál voor theater - waar dan een koe en twee paardenkoppen naar gaan kijken. Maar jonge gasten die met een popgroep willen beginnen: dat is kiezen voor een hongerbestaan, daar is geen geld voor. En voor fotografie al helemaal niet. Niet dat het mij een barst interesseert: ik ben eigenlijk fier dat ik het zelf kan betalen. Het Fotomuseum had mij gevraagd om een overzichtstentoonstelling te maken, en Lannoo wilde daar een koffietafelboek bij maken. Ik liep al lang met het idee om iets te maken over Europa. Dat on the road-gevoel dat je in Amerika hebt, die Amerikaanse mythe, dat kan je perfect ook in Europa krijgen.En bij de VRT zeiden ze tegen Michiel: "Uw poëtische kak hebben we niet meer nodig".

meer info